Barwienie włókien
Barwienie włókien inaczej farbowanie tkaniny, jest to proces fizykochemiczny. W wyniku tego procesu tkaninie, włóknom jest nadana pewna określona barwa. To proces, który uszlachetnia wyroby włókiennicze. Barwniki mogą być siarkowe lub kadziowe i wtedy proces barwienia nazywa się adsorpcją lub jeżeli barwniki są kwasowe i zasadowe , wtedy proces barwienia włókien jest reakcją chemiczną. Rodzaj sposobu wykorzystanego do barwienia włókien zależy od budowy chemicznej włókna oraz od tego jakiś rodzaj barwnika zastosujemy do barwienia.
Barwniki kadziowe, to barwniki trudne w zastosowaniu lecz są najlepsze i najbardziej odporne na światło różnego pochodzenia, chlor, pot, pranie w wysokich temperaturach, pogodę. Dlatego, że barwniki kadziowe wykazują najwyższą odporność na czynniki niszczące stosuje się je głównie do barwienia tkanin, z których zostanie wykonana odzież wojskowa, pościel hotelowa oraz obrusy. Ich niewątpliwą wadą jest bardzo wysoka cena.
Barwniki siarkowe mają wąskie zastosowanie z uwagi na to , że są to barwniki nie ekologiczne, posiadają małą paletę barw. Nie są także odporne na chlor. Jedyną zaletą jest niska cena oraz wysoka oporność na światło.
Farbuje się włókna w specjalnych, przeznaczonych to tego procesu aparatach barwiarskich.
Barwniki zasadowe barwią głównie wełnę, anilanę ( włókno syntetyczne poliakrylonitrylowe ) oraz bawełnę. Barwniki zasadowe posiadają szeroką paletę żywych, ładnych barw. Wadami jest mała odporność na światło i inne czynniki.
Ciekawostki:
W produkcji jedwabiu najbardziej wydajne są gąsienice jedwabnika, u których gruczoły prządne mogą stanowić więcej niż ćwierć masy ciała. Co ciekawe, gruczoły mają swoje ujęcie na wardze gąsienicy, a wydzielina, która wydobywa się z tych gruczołów, w zetknięciu z powietrzem twardnieje w jedwabną nić, która składa się z dwóch warstw.